Modlitwa‎ > ‎

Rozważania różańcowe wg. o. Semenenki - tajemnice świetliste

opublikowane: 27 lis 2016, 10:40 przez Redakcja JotJotZet   [ zaktualizowane 27 lis 2016, 10:43 ]

1. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

„Człowiek choć przez chrzest wszczepiony jest w Jezusa, a Jezus w niego; wszelako przez grzech dusza znowu od Niego odpada, a Jezus od duszy. I człowiek poganinem na nowo. Trzeba, żeby znowu pragnął, oczekiwał, wołał, i tak mocno, ażby otrzymał. W tym bieda i nieszczęście, że człowiek nie czuje swego stanu; nie jęczy, nie pragnie, nie woła, nie szuka. Czyż więc koniecznie ma pójść aż do ostatnich następstw, żeby zrozumiał i żeby poczuł? Czyż znowu ma zajść koniecznie aż do ciemności, próżni, niewoli śmierci?”.
ks. Piotr Semenenko CR, Kazania, vol. I, Lwów 1913, str. 13

Przez sakrament chrztu wszczepieni zostaliśmy w żywe Ciało Jezusa Chrystusa – Kościół. Każdy nasz grzech sprawia, że oddalamy się od tej prawdy. Nie wiemy gdzie znajduje się granica naszego zaprzeczenia.

W tej tajemnicy polecajmy Bogu tych wszystkich, którzy dokonali aktu apostazji; tych, którzy swoim życiem przeczą rzeczywistości chrztu świętego.

2. Cud w Kanie Galilejskiej (lub też: Objawienie się Pana Jezusa na weselu w Kanie)

„I jak wielka następuje przemiana. Z wody robi się wino. Z natury robi się łaska, ze związku cielesnego związek duchowny, z ziemskiego niebieski, z ludzkiego Boski! Cała tajemnica godów i małżeństwa odsłania się. „Wielka to tajemnica” – powiada Paweł święty – „ale ja mówię w Chrystusie i w Kościele”. Cała jej wielkość, całe jej znaczenie, cały jej koniec Chrystus dokonuje: „I ja działam”.
ks. Piotr Semenenko CR, Kazania, vol. I, Lwów 1913, str. 124

Jaki jest prawdziwy, ostateczny horyzont małżeństwa, związku między mężczyzną a kobietą? Natura? Wzajemne przyciąganie płci? Orędzie chrześcijaństwa tego nie neguje ani temu nie zaprzecza. Pokazuje jednak, że to, co dzieje się między kobietą a mężczyzną sięga poza to wymiar natury.

Módlmy się w intencji małżeństw naszej parafii, aby w swojej codzienności chciały i potrafiły ukazywać sakramentalny wymiar ich przymierza.

3. Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

„Zdarza się czasem, a to może i modlitwa nasza sprowadzić, zdarza się, że w życiu rzeczywistym potknie się niekiedy taki nieszczęśliwy, spotka coś ukrytego dla swego systematu, jakąś skałę rzeczywistości, o którą trąci; jakąś gołoledź rozczarowania, po której się pośliźnie i upadnie. Wtedy mu zawrót na chwilę przejdzie. Chwila to szczęśliwa! Wtedy można mówić do niego. Tylko nie trzeba mu mówić, że był w błędzie; szał natychmiast wróci; trzeba mu mówić wprost o prawdzie, trzeba mu pokazać światło: być może, że ono go uderzy; być może, że on spojrzy na nie… Szczęśliwy! Więcej nie potrzeba: jeżeli spojrzał naprawdę, tedy już zbawiony. Naprawdę dosyć spojrzeć, aby ją poznać; a jeśli wielu koło prawdy przechodzi i prawdy nie widzi, to dlatego, że na nią oczu nie podnosi”.
ks. Piotr Semenenko CR, Kazania, vol. I, Lwów 1913, str. 32

Przeżywamy obecnie czas ewangelizacji, nowej ewangelizacji. Szukamy środków, aby z orędziem ewangelii dotrzeć do współczesnego człowieka, do naszych dzieci i wnuków. Chcemy im przekazać bogactwo ewangelii. Jezusa Chrystusa. Być może słowa ojca Piotra, żeby nacisk położyć na blask prawdy a nie na ciemność grzechu, są pomocną wskazówką w dziele re-ewangelizacji naszego świata.

Módlmy się za wszystkich ewangelizatorów: rodziców, dziadków, wychowawców i duchownych.

4. Przemienienie na górze Tabor (Przemienienie się Pana Jezusa na Górze Tabor)

„I nam trzeba iść do przemienienia, i nam do krzyża. Ale wprzódy do przemienienia. Tylko wtedy krzyż wytrzymamy, kiedy nas przemienienie wprzódy przeistoczy; wtedy zwyciężymy hańbę, śmierć i zniszczenie krzyżowe, kiedy wprzódy zachwyceni będziemy do jasności i chwały Taboru; i jak ten tylko, który był na Kwarantannie, owej górze pokusy na pustyni i tam zwyciężył, wstąpić może potem na Tabor, tak również ten tylko, który był na Taborze, może pójść potem na Kalwarię, i tam bezpiecznie umrzeć, bo kto na Kalwarii umiera, ten trzeciego dnia zmartwychwstaje”.
ks. Piotr Semenenko CR, Kazania, vol. I, Lwów 1913, str. 221

Błogosławiona pamięć Bożej obecności w naszym życiu sprawia, że potrafimy się oprzeć pokusie niewiary. Pielęgnowanie tych chwil należy do jądra duchowości, która nie chce poddać się zwątpieniu. Zwłaszcza wtedy kiedy przytłacza nas myśl, że On o nas zapomniał.

Módlmy się za tych wszystkich, którzy utracili pamięć Bożej miłości.

5. Ustanowienie Eucharystii będącej sakramentalnym wyrazem misterium paschalnego

„Tak jak ostatniej nocy za życia swego na ziemi ustanowił sakrament miłości, Chleb Żywota, w którym dał nam siebie samego, tak pierwszego dnia po swoim zmartwychwstaniu, czyli raczej pierwszej nocy tego swego nowego życia, to samo uczynił. Na czym życie doczesne skończył, od tego rozpoczął życie swoje wiekuiste, od dania siebie samego w uczcie miłości, na pokarm miłości, ku życiu, pracy, i dziełu miłości. A w tym darze miłości siła na krzyż”.
ks. Piotr Semenenko CR, Kazania, vol. I, Lwów 1913, str. 339

Czym jest Eucharystia w naszym życiu? Światłem w nocy naszych dni? Pragnieniem w pomroczy naszej historii? Blaskiem jutrzenki w ciemności naszego egoizmu?

Módlmy się za dzieci, które przystąpiły do Pierwszej Komunii i za tych, którzy utracili smak Pierwszej Komunii.

ks. Adam Błyszcz