Modlitwa‎ > ‎

Ewangelia wg świętego Łukasza - X

opublikowane: 3 sty 2017, 11:50 przez Redakcja JotJotZet   [ zaktualizowane 10 sty 2017, 10:35 ]

Lectio divina, Ewangelia według św. Łukasza X

21 Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki. 22 Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. 23 Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. 24 Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie [A1], zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.
(czytanie z ewangelii według świętego Łukasza 2, 21–24)

Łukasz konsekwentnie obrzęd obrzezania wiąże z nadaniem imienia i to wszystko ósmego dnia. Już przy narodzeniu Jana Chrzciciela mieliśmy tego przykład. W tradycji żydowskiej dziecko otrzymywało imię w dniu narodzin. Obrzezanie istotnie następowało ósmego dnia. Natomiast w tradycji pogańskiej, rzymianie i Grecy nadawali imię między ósmym a dziesiątym dniem od chwili narodzin dziecka. Wygląda to trochę tak jakby Łukasz w swojej opowieści mieszał dwa porządki. Żydowski i pogański. Dlaczego? Bo chciałby tę swoją narrację przybliżyć tym, którzy wywodzą się z innej tradycji niż ta biblijna?

Obrzezanie (czyli usunięcie, amputacja sporej części napletka męskiego członka) czyniła maleńkiego Jezusa dziedzicem Przymierza zawartego przez Jahwe z Abrahamem. Zdumiewa fakt, że Syn Boży zostaje podporządkowany Prawu, Tradycji, zwyczajom Ludu. W tej scenie zaczynamy dotykać tego, co później znacznie później stanie się dominantą historii Jezusa – Jego posłuszeństwo.

Dziecku nadano imię Jezus. Zostało ono objawione przez archanioła Gabriela Maryi w scenie zwiastowania (por. Łk 1, 31). Imię Jezus (Jehošûa, Ješûa) oznacza Bóg zbawia. Łukasz jednak w rozważanym fragmencie nie podaje znaczenia imienia chłopczyka. To nie jedyna różnica między przekazem Łukasza i Mateusza. U tego drugiego imię zostaje objawione przez Gabriela Józefowi a nie Maryi.

Kobieta (według Prawa Mojżeszowego) po urodzeniu dziecka wchodziła w stan nieczystości kultycznej (40 lub 80 dni – w zależności od płci dziecka). Nie mogła w tym czasie dotykać rzeczy świętych i nie wolno jej było wchodzić do świątyni. Po upływie przepisanego czasu zgodnie z prawem zapisanym w Księdze Kapłańskiej:
6 Kiedy zaś skończą się dni jej oczyszczenia po urodzeniu syna lub córki, przyniesie kapłanowi, przed wejście do Namiotu Spotkania, jednorocznego baranka na ofiarę całopalną i młodego gołębia lub synogarlicę na ofiarę przebłagalną. (…) 8 Jeżeli zaś ona jest zbyt uboga, aby przynieść baranka, to przyniesie dwie synogarlice albo dwa młode gołębie, jednego na ofiarę całopalną i jednego na ofiarę przebłagalną. W ten sposób kapłan dokona przebłagania za nią, i będzie oczyszczona».
(Kpł 12, 6. 8)

Józef z Maryją składają dwa gołębie, co poświadcza ich status materialny. Należeli do ubogich.

ks. Adam Błyszcz

[A1] Sugestia ubóstwa rodziny Jezusa Chrystusa

grafika: By Eugenio Hansen, OFS (Own work) GFDL, via Wikimedia Commons